X
تبلیغات
زولا

سفر به باکو آذربایجان در یک نگاه

چهارشنبه 11 بهمن‌ماه سال 1391 ساعت 04:40 ب.ظ

باکو مروارید قفقاز:


از آذربایجان به عنوان سرزمین آتش یاد میشه (به نقل از دوستان کوچ سرفینگ باکو ) و باکو پایتخت آذربایجان که قبلا بادکوبه گفته میشد مشتق شده از کلمه Badu Kuba بادکوبه هست که به معنی سرزمین بادهست .آذربایجان ثروتمندترین کشور قفقاز و باکو هم بزرگترین شهر قفقازه  ،برگزاری مسابقات  Eurovision یوروویژن هم یکی از اتفاقات مهم در دهه گذشته برای مردم باکو و کشور آذربایجان بوده است

باکو پایتخت کشور آذربایجان و همسایه شمالی ایران که زمانی نه چندان دور جز ایران بوده ، که میتونه بعنوان یکی از مقاصد گردشگری  محتمل برای ما ایرانیها محسوب بشه ، اساسا این کشور جزء کشورهای گران دنیا محسوب میشه و بعنوان  کشور  چهل و هشتم در رنکینگ کشورهای گرون قرار داره ولی با اندکی برنامه ریزی میشه یک سفر ارزون رو طراحی کرد ... زمانیکه ما برای این سفر برنامه ریزی کردیم ( اواخر تابستان 1391) قیمت دلار حدود 1700 تا 1800 تومان بود و مانات در حد 2850 بود جالب اینکه وقتی داشتیم دلار میخریدیم قیمتها برامون خیلی گرون به نظر میرسید ولی غافل از اینکه تا چند ماه بعد آرزوی این قیمت رو خواهیم داشت !

 Qepik ،   لازم به ذکره واحد پول این کشور مانات هست و ارزشش تقریبا در حد یورو هستهم پول خرد مانات هست ...


 

در این پست بطورخلاصه نگاهی گذرا به این سفر خواهیم کرد و گزیده های که شاید مفید باشه


نحوء اخذ ویزا توریستی یک ماهه:

هزینه اخذ ویزا از طریق آ‍ژانس های مسافرتی به مبلغ 120هزار تومان بود! و برای صرفه جویی ما 3 نفر با یک ویزا اقدام کردیم به ازای هر نفر اضافی در پاسپورت مبلغ 10 هزار تومان

زمان تقریبی اخذ ویزا کمتر از 15 روز از طریق کنسولگری آذربایجان در تبریز یا سفارت آذربایجان در تهران

یک قطعه عکس پرسنلی (ولی در ویزای صادر شده از عکسها استفاده نکردند(

علاوه بر این هزینه رسمی مقادیری هم باید در مرز به ماموران دولتی بعنوان عوارض غیر رسمی پرداخت کنید! پرداخت این مبالغ کاملا روتین هست و پیشنهاد میشه بدون مقاومت پرداخت بشه معمولا در 2 یا 3 مرحله این مبالغ از مسافرین ایرانی اخذ میشه که ممکنه تا 30 -50 هزارتومان هم برسه ، که بستگی به شانس شما و مامور مرزی داره !

البته عوارض خروج از مرز زمینی آستارا  در طرف ایران هم به ازای هر نفر 11000 تومان بود و مقادیری هم جهت عوارض شهرداری و هلال احمر به صورت جداگانه دریافت میشه

زمان انجام فرآیند خروج از کشور بستگی به روز هفته داره معمولا در جمعه ها بدلیل تردد ساکنین مرزی بسیار شلوغ تره  پیشنهاد میشه عوارض خروج از کشور رو در شهر خودتون پرداخت کنید چون بیشترین معطلی رو باید در باجه بانک مستقر در گمرک متحمل بشید چون یه کارمند پاسخگوی همه مسافرین خروجی هست و این خیلی وقت گیر بود.

راههای دسترسی به باکو:

( هوائی ، زمینی با اتوبوس ، زمینی با ماشینهای کرایه ای لب مرز، خودرو شخصی و راه آهن)

سفر هوائی به باکو حدود یک ساعت طول میکشه علاوه بر هواپیمایی ایران ایر شرکت  Azal هم پروازهای منظمی ازتهران داره.

سفرزمینی با اتوبوس هم از ترمینال غرب امکان پذیره گزینه دیگه هم  تبریزه که برای باکو اتوبوس مستقیم داره قیمت بلیط اتوبوس از تهران نفری 85000 تومان بود! ( قیمت مربوط به بهار 91) چون در تابستان قرار بود قیمت ها تغییر کنه چون با اتوبوس نرفتیم آخرین قیمت رو نمیدونم...یکی از مشکلات سفرهای زمینی با اتوبوس(و حتی ریلی ) توقف زیاد در مرز هست چون باید مدارک مربوطه و پاسپورت تک تک  مسافرین کنترل بشه و این پروسه با توجه به تعداد مسافرین قطعا وقت گیر خواهد بود.

اتوبوس گیتی پیما (ترمینال غرب)ساعات حرکت همه روزه ساعت 15:30  


021-44668199  و  021-44668198

دو راه زمینی برای رسیدن به باکو وجود داره یکی از مرز بیله سوارکه  فاصله بیله سوار تا باکو حدود 200 کیلومتر و دیگری از مرز آستارا که فاصله آستارا تا باکو 350 کیلومتره ، ولی ما با توجه به شرایطمون و وجود دوست های خوب در آستارا  راه دوم رو انتخاب کردیم .

سفر با ماشین شخصی خودتون و کاپوتاژ کردنش اصلا توصیه نمیشه چون پلیس های بین راهی به شدت سخت گیر هستند و به پلاک های ایرانی هم حساسیت بیشتری دارند!  و احتمال جریمه های بدون علت  هم زیاده .... راننده های آذربایجانی حسابی هم ازشون میترسیدند و در جاهایی به شدت مواظب بودند ولی چون کمینگاههای اونها رو میدونند احتمال جریمه شدن کمتری دارند ...

 

قیمت بنزین لیتری 60 کوپک

قیمت گازوئیل لیتری 45 کوپک

 

گزینه بعدی قطار شب رو از آستارای آذربایجان به باکو هست بلیط قطار نفری 10 مانات است و فاصله آستارای آذربایجان تا باکو با قطار شب رو حدود12  ساعته و این زمان طولانی به نظر خسته کننده هست خرید بلیط در پایانه راه آهن درآستارای آذربایجان میسر است.

 اگه انفرادی مسافرت میکنید قطار بهترین گزینه است چون مجبور نمیشی یه ماشین دربست تا باکو کرایه کنی ...

 کرایه بنز سواری از لب مرز تا باکو      هر ماشین 60 مانات

کیفیت ماشین های لب مرز هم متفاوت هست و بعضی از ماشین ها جا دار تر و نو تر هستند

مقایسه راه های ورودی به آذربایجان :

اگه از راه هوایی به باکو برید مزایاش اینه که دردسرهای گمرگ مرزی زمینی رو نخواهید داشت و بدون برخورد با حاشیه ها به راحتی به باکو برسید ولی عوضش باید هزینه خروجی کشور بیشتر و همچنین پول بلیط بیشتری رو تقبل کنید

در عوضش اگه زمینی برید عوارض خروجی از کشور تا یک پنجم کمتر میشه که اگه تعدادمسافرین بیشتر باشه این عدد یک کم معنی دارتر میشه! در مورد کرایه ماشین و خونه هم اگه همسفرهای خوبی داشته باشید و گروه 4 نفری برید کرایه ماشین کاملا نصف میشه و مقرون به صرفه خواهد شد .


 

چرا باکو ؟

معمولا این سوال مطرح میشه که آیا باکو ارزش رفتن رو داره یا نه ؟

باید این نکته رو بگم از نظر من هرجایی برای دیدن ارزش خاص خودش رو داره ، اگه عازم باکو هستید انتظارتون بایستی  در حد باکو باشه ، اگه با سطح انتظار بالا به سفر باکو برید قطعا ازش لذت کامل رو نخواهید برد چون هیچوقت نمیشه جاذبه های توریستی باکو رو با استانبول  و مالزی و ...مقایسه کرد ! باکو باکوه! و دیدنش برای یک بار با کنترل و مدیریت هزینه ها شاید ارزش داشته باشه معمولا ارزیابی یه سفر برام بستگی کامل به جذابیت های توریستی اون نداره و یه مجموعه عوامل میتونه در میزان رضایتمندی ما نقش داشته باشه همانطوریکه قبلا هم گفتم مجموعه عوامل متعدد باعث شد که سفر باکو با یک برآیند مثبت و خوب برامون قابل دسته بندی باشه ...



کشور آذربایجان با توجه به وجود منابع بزرگ نفتی ،  پله های ترقی رو به سرعت در حال طی کردن هست و با گرون شدن قیمت نفت در این چند سال اخیر ، و وجود منابع مالی زیاد، باعث شده باکو رشد اقتصادی چشمگیری داشته باشه ولی باید به این نکته اشاره کرد که این رشد و توسعه رو فقط در باکو دیدیم و شهرهای طول مسیر اختلاف زیادی رو میشد دید ،کیفیت ماشین ها و نوع پوشش و وضعیت ظاهری این شهر ها  و مردمش ، حاکی از یک اختلاف طبقاتی شدید با باکو بود به نظر میرسید منابع اصلی درآمد این کشور صرفا در باکو خرج میشه و شهرهای دیگه از اون بی بهره هستند.

علیرغم اینکه سفر باکو میتونه یکی از سفرهای گرون محسوب بشه ولی اگه با برنامه ریزی بهتر اقدام کنیم از یک کشور گرون میشه سفر ارزون و خوبی رو تجربه کرد .


هتل ها  در باکو نسبتا گرون هستند هزینه اقامت هتلهای 3 ستاره حدود 80 الی 100 دلار میشه ولی  اگه یک کم اهل ریسک باشید می تونید یک واحد آپارتمان اجاره کنید که اگه مثل ما 2 تا زوج باشید اجاره آپارتمان 2 خوابه مبله با امکانات کامل و آشپزخونه ، میتونه هزینه ای شما رو تا اندازه زیادی کاهش بده...(البته به نظر من مشکلی نداره و اجاره روزانه آپارتمان در باکو متداول هست و حتی یکی از دوستان کوچ سرفینگی هم آپارتمانهایی رو برای اجاره پیشنهاد داده بود)

انتخاب منطقه  اسکان هم مهمه ، مناطق نزدیک ساحل ، نزدیک قیزقلعه و همچنین 22 مای جزء مناطق مرکزی  شهره که اگه بتونید اونجاها مستقربشید از کرایه های بالای تاکسی جلو میافتید. اگه تصمیم گرفتید تاکسی بگیرید تعیین کرایه و چونه زدن یادتون نره (توصیه دوستان کوچ سرفینگی )



متاسفانه باکو دفاتر توریستی که بشه ازش نقشه شهر و مترو و سایر اطلاعات لازم رو گرفت نداره و برای همین اگه از قبل اطلاعات کامل در مورد جاذبه های توریستی رو تهیه نکنید قطعا اونجا دچار سردرگمی خواهید شد اگه بتونید یه موبایل هوشمند مجهز به   GPS همراه داشته باشید خیلی خیلی خیلی موثر خواهد بود چون پرس و جوی خیابانی خیلی نتیجه نمیده چون تعداد افرادی که بتونند به زبان انگلیسی کمکتون کنند خیلی کمه ولی اگه خوش شانس باشید هموطنان تبریزی و آذری ما در شهر زیاد هستند و میشه ازشون کمک گرفت.

 

با توجه به مناقشات مرزی آذربایجان و ارمنستان گذر از مرز دو کشور امکان پذیر نیست و اگه سفر ترکیبی رو تو ذهن دارید باید مجددا وارد ایران بشید تا بتونید به ارمنستان برید  گفته میشه اگه مهر ورود ارمنستان تو پاسپورت باشه ویزای آذربایجان صادر نمیشه و یا شاید برای صدورش با دردسر توام باشه (البته این رو از بررسیهای قبل سفر متوجه شدم و خودم تجربه مشابه نداشتم)

 

سیستم حمل و نقل عمومی در باکو :

مترو در باکو:

ارزانترین وسیله حمل و نقل در باکو مترو هست که با داشتن 23 ایستگاه در 3 خط نقش مهمی رو در جابجائی مسافرین داره، درایستگاه 28 مای که در مرکز شهر قرار داره که مسافرین می تونند خطوط مترو رو عوض کنند .

و ایستگاه مرکزی راه آهن باکو هم در نزدیکی ایستگاه 28 مای هست و این ایستگاه بسیار بزرگ و پرتردد هست ، برای استفاده از مترو نیاز به خرید مترو کارت هست که قیمت کارت 2 مانات هست که تنها در ایستگاه 28 مای میشه در روز آخر کارت رو پس داد و 2 مانات رو عودت میدهند و میشه از یه کارت برای تردد چند نفر هم استفاده کرد

هزینه تک ایستگاه 15 کوپک هست ایستگاههای مهم مترو که در نزدیکی جاذبه های توریستی قرار داره شامل ایستگاه Ichari    -Sheher  , ایستگاه   Sahil و 28 May   می باشد.

اتوبوس دومین وسیله نقلیه ارزون در باکو محسوب میشه که عموما کرایه خطوط در حد 20 کوپک است که البته با توجه به مسافت در بعضی خطوط بیشتر هم میشه برای سوارشدن به اتوبوس نیازی به خرید بلیط یا کارت نیست و در موقع پیاده شدن به صورت نقدی به راننده پرداخت میشه

برای دسترسی به فرودگاه هم میشه از خط شماره 16 در کنار پارک صمد ورغون استفاده نمود ، اگه از تاکسی های غیر دربست برای رسیدن به فرودگاه استفاده بشه حدود 5 مانات هست که عموما راننده درخواست رقم بیشتری از مسافرین خارجی میکنند



زندگی شبانه در باکو :Night Life in Baku

در خیابانهای مرکزی باکو مراکز متعدد Pub وجود داره که با پخش موزیک  جوانان زیادی رو جذب خودش کرده و علیرغم اینکه آذربایجان کشوری اسلامیست ولی نوشیدن انواع نوشیدنی  مجاز هست .در مراکز پاب نوشیدنی کوچک Beerحدود 3 مانات و بطری نیم لیتری 4 مانات عرضه میشه



رستوران و غذاخوری :

برای سفارش غذای باکیفیت و قیمت مناسب  Pivnushka و  Beri Duch در نزدیکی ایستگاه مترو ساحیل و Arazدر نزدیکی میدان فواره پیشنهاد میشه البته فروشگاههای بین المللی مک دونالد و کی اف سی در مراکز اصلی شهر بالاخص خیابان خیام در دسترس هست .

انواع مختلف کباب هم درباکو میتونید تست کنید که محبوبترین کباب Saj Kabab است و معروفترین اون رستوران  Efsane ارائه میکنه  که برای دو نفر یه چیزی حدود 25 تا 30مانات میشه !


خوراکی و سوغاتی معروف باکو :

قطاب و شور از محبوبترین خوراکی های محلی باکو هست Gutab & Shor

برای اینکه قطاب با کیفیت خوب رو تست کنید باید به میدون 28 مای برید و مکانی که Nenemin Tendiri  نامیده میشه بهترین قطاب رو در باکو ارائه میده قیمت قطاب 30 کوپک بیشتر نیست

و shorرو میتونید تو بازار پیدا کنید که با ترکیبی از سبزیجات درست میشه

 

نکته مهم : دونستن زبان ترکی و آذری خیلی مهم و تاثیر گذاره در غیر اینصورت مثل ما باید یه دیکشنری داشته باشید

راستش فرهنگ لغات ضروری من در این سفر این مجموعه کوچک بود که از دوستای آستارایی پرسیده بودیم  البته امیدوارم دوستان آذری زبان اشتباهات ثبت شده رو به بزرگی خودشون ببخشند

 

ما میخواهیم بریم         .... Biz isterikh gedakh

 

کرایه  چقدر میشه ؟        ......Na ghad verajaghok?

 

این چنده ؟         ..... ..............Na cha di?

 

چقدر تخفیف میدی؟  ........Na ghad che ghor sooz

 

.... کجاست ؟  ............Har da di

 

کوچه ........................kooche    

 

خیابان    ......................Khyaban

 

راه آهن    ..........Demir yoli

 

مترو      ...................metro

 

ساحل          ..............Sahil

 

چیه؟  ...............Na man na           

 

من ترکی کم میدونم ......mani turki az biliram

 

نمیدونم       .........bil miram

 

بیمارستان    ..... khaste khane

 

قلب       ..........orak

 

نداریم      .............yokh du

 

باغشلار



با توجه به اینکه این نگاه اجمالی به سفر باکو بدون ویرایش تقدیم شما شده امیدوارم کمی و کاستی رو ببخشید و شاید در کامنت های شما نکات تکمیلی رو یادآوری کنید که برای سایر دوستانی که عزم سفر دارن بتونه مفید باشه....

 

نظرات و اطلاعات سرکارخانم مرضیه ( یکی از خوانندگان محترم وبلاگ) که در سال 2016 به باکو سفر کرده بودند :
 سلام
اطلاعات خوبی در مورد باکو نوشتین، من دیروز از بامو برگشتم و متاسفانه تجربه خوبی از این سفر نداشتم ، ولازم میدونم اینو با هموطنان به اشتراک بذارم، من از طریق شرکت توریستی ایسان با سه تا از دوستان بهراین سفر رفتیم، متاسفانه برنامه ریزی تور اصلارمناسب نبود طوریکه برای یک روز به ما گفتند که گشت شهری داریم ونفری ١٥ دلار از ما خواستن ،اما برای گشت شهری فقط مارو برای دیدن ساختمان حیدر علی اوف سنتر اونهم از بیرون بردن و گفتن برای دیدن داخلش کع یه موزه هست باید صبح بیایین و بعد هم پس از کلی معطلی و زیر بارون گذاشتن مردم مارو توی یه میدونی پیاده کردن و گفتن یکساعت دیگه بر میگریم و برتون میداریم، این شد گشت شهری با نفری ١٥ دلار که به راحتی شما برای خیابون گردی با ٥ منات میتونین سرو ته قضیه رو هم بیارین ،غذایی هم که برای روز اول به عهده تور بود به حدی شور بود که اصلا قابل خوردن نبود، رفتار مردم هم بطور کلی تند وخشن بود بخصوص تو فرودگاه و کلی معطلی چه از جانب هواپیمایی اتا و چه از طرف بخش کانترهای پروازی ، با وجودی که خودم اذری زبان هستم اصلا از رفتارشون خوشم نیومد و هنوز اینا ظرفیت پذیرش توریست رو ندارن و بخصوص هم از ایرانیا خیلی خوششون نمیاد،به هر حال به دوستانی که قصد سفر را دارن پیشنهاد میکنم جای دیگری رو برای سفر انتخاب کنند چون قیمت ها هم تو این شهر خیلی بالاست و اصلا با ترکیه قابل مقایسه نیست، ما تو هتل ٥ ستاره حیات بودیم که کیفیت نسبتا خوبی داشت ، و تنها دلخوشی سفر محسوب میشد ، من که متاسفم از رفتن به باکو

 

برچسب‌ها: باکو، آذربایجان
del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

روز آخر در باکو - last day in Baku

یکشنبه 10 دی‌ماه سال 1391 ساعت 03:33 ب.ظ

روز آخر در باکو      ‌‌Last day in Baku

با توجه به قطعی شدن تصمیم ما برای ترک زودتر باکو ، صبح زود از خواب بیدارشدیم تا با خیال راحت وسایل رو جمع و جور کرده تا برای ساعت 10 صبح منتظر اومدن راننده باشیم.

من هم به سوپرمارکت نزدیک خونه رفتم و نون تازه و شیر و یه سری وسایل برا ی صبحونه تهیه کردم ، خوشبختانه انواع مختلف نون تازه موجود بود و من هم برا ی تنوع  سعی کردم از چند نوع مختلف انتخاب کرده باشم تا مزه همه رو تست کنیم ...

نکته خنده دار این بود که من بجای خریدن شیر ، به اشتباه یه چیزی تو مایه های دوغ خریدم ، البته قابل ذکره که رو پاکتش توضیحات به زبان انگلیسی نبود و من نتونسته بودم متوجه بشم که این دوغه نه شیر !!

قبل از ساعت 10 خانم صاحبخونه هم اومد، خانوم خوش برخوردی بود، بهش گفتیم که امروز داریم برمیگردیم و لازمه تصویه حساب نهایی رو هم انجام بدیم (البته مبلغ 50 مانات بابت هرشب اقامت رو در روز اول پراخت کرده بودیم ) البته  نداشتن زبان مشترک برقراری ارتباط رو یکم مشکل میکرد ...

راس ساعت 10 راننده ماشین زنگ زد و حضور خودش رو پایین پله ها اعلام کرد ... "ودود" راننده مرسدس بنز سبز رنگی بود که با قیافه کاملا جدی منتظر ما بود ، یکم فارسی بلد بود و در اون شرایط همون یکم هم نعمت بزرگی بود ... 

 

بنز" ودود " جدید تر از ماشین "انتقام" بود ، ودود به نظافت ماشینش خیلی اهمیت میداد و در این فرصتی که ما وسایل رو بیاریم ماشینش رو حسابی تمیز کرد ...

هوا به شدت ابری بود و آسمان آماده بارش بود، خلاصه راه افتادیم و سواری بنزسبزرنگ با گذر از خیابانهای باکو از شهر خارج شد شهری که علیرغم دیدگاههای منفی اولیه و مشکلات برقراری ارتباط با مردم کوچه و بازار ، در مجموع خاطرات خوبی رو برای ما بجا گذاشت و از همه مهم تر تجربیاتی که کوشیار و بردیا با همدیگه کسب کرده بودند ما رو خوشحال تر میکرد .

ودود که جوانتر از راننده قبلی بود و ماشینش هم قبراق تربنظر میرسید ما رو به رسیدن به موقع ، در مرز امیدوارتر کرد چون گفته میشد مرز در ساعت 4 یا 5 بعدازظهر بسته میشه و ما باید به موقع به گمرک و مرز میرسیدیم و خوشبختانه همه چیز طبق برنامه پیش بینی شده انجام شد.

در نیمه های راه بارون شروع به باریدن کرد و ما رو از تصمیم ترک زودتر باکو خوشحالتر کرد چون بارش بارون شرایط ما رو ما برای گردش در یه روز بارونی با بچه ها سخت تر میکرد.

با توجه به اینکه میدونستیم موقع برگشت شاید نتونیم غذاخوری مناسبی پیدا کنیم قبلا یه غذایی رو آماده کرده بودیم و تو ماشین بدون نیاز به توقف در غذاخوردی بین راه ، نوش جان کردیم !

هرچه به سمت ایران نزدیکتر میشیدیم شدت بارون بیشتر میشد ... 

 

 

 

 

حدود ساعت 2و نیم به آستارای آذربایجان رسیدیم و" ودود" ما رو تا دم مرز رسوند طبق توافق اولیه 60 مانات کرایه ماشین رو پرداخت کردیم و به سمت مرز رفتیم خوشبختانه مرز خلوت بود و مامورین رشوه گیر هم به همون تناسب کمتر!

در ورودی  مرز ، اولین مامور از ما درخواست 10 مانات کرد و ما هم بدون چک و چونه پرداخت کردیم ولی بابای کوشیار که مانات هاش رو تموم کرده بود و مانات نداشت با مامور شروع کرد به چونه زدن اونهم یک کم بهش گیر داد و الکی چمدون و وسایلش رو بهم ریخت و شروع به بازرسی کرد ولی بعد از پرداخت معادل اون پول به دلار به سرعت قضایا حل و فصل شد...

پس از بیرون آمدن از سالن ترانزیت و  برای گذر از مرز لازم بود که از روی رودخونه آستاراچای رد بشیم ، همانطوریکه قبلا هم توضیح داده بودم پل وسط رودخونه دقیقا به دو قسمت تقسیم شده و دروازه ای بین پل وجود داره که غروب با بسته شدن اون مرز هم بسته میشد، فاصله خروجی سالن تا نیمه های پل رو با سرعت بیشتری طی کردیم تا نکنه مامورها پشیمون بشن و برای گرفتن عوارض شخصی ! دوباره گیر بدهند .. خلاصه  پس از گذر از دروازه در منطقه ایران منتظر اومدن خانواده کوشیار شدیم ...

رودخونه آستاراچای در اثر بارش بارون صبح به شدت خروشان بود و بوی سیل میداد !! ( در موقع برگشت متوجه شدیم که در تالش راه بعلت طغیان رودخونه ساعاتی بسته بود و تردد به سختی انجام میشد)


دقایقی که منتظر اومدن همراهان بودیم در کنار رودخونه وحشی آستاراچای که بیرحمانه به سمت دریای خزر درجریان بود تابلو خوش آمدی گویی در سمت ایرانی رودخونه ، توجه ما رو به خودش جلب کرد که ورود مهمان رو به چند زبان نوشته بود که غلط املایی wellcome (خوش آمدید ) به شکل ناشیانه ای اصلاح شده بود ! (بازم شکرش باقی که متوجه شده بودند وگرنه ....)

با ملحق شدن خانواده کوشیار باید از مرز خروجی ایران عبور میکردیم که خوشبختانه خیلی خلوت بود و فقط نکته مهم این بود که دستگاه کنترل ساک و چمدان خراب بود و یه مامور باید به یکی یکی  داخل ساکها رو بازبینی میکرد که اگه اون ازدحام روز اول اینجا بود حالا حالا سرگردان این بازرسی لب مرز بودیم !!

 خلاصه این سفر هم به پایان رسید ، و خاطرات خوب و شیرینی برامون بجا گذاشت ، شاید سالها بعد بردیا و کوشیار با دیدن عکسها و  مرور اون خاطرات، از ما هم یاد کنند...


بزودی با خاطرات سفری کوتاه  در آستانه سال  2013 که  با موهبت دوستان کوچ سرفینگی انجام شد در خدمت شما خواهیم بود....

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

بازارهای باکو - ایچیری شهر و ....

سه‌شنبه 7 آذر‌ماه سال 1391 ساعت 12:53 ب.ظ

روزچهارم


عمده برنامه روزچهارم تامین نظرات خانمها و خوشحال کردن بچه ها بود ، برنامه صبح یه برنامه ترکیبی برای آکوا پارک بود که برنامه بازدید از بازارهای مشهور و ارزون باکو ! هم در اون لحاظ شده بود...با اطلاعاتی که نارمینا به ما داده بود با اتوبوس شماره 120 براحتی از میدان صمد ورغون به سمت خروجی  شهر باکو و بازارهای مشهورش رفتیم و  اتوبوس با گذر از خیابانهای  پر ترافیک  در مسیر  خروجی شهر به پیش رفت و با دور شدن از خیابانهای مرکزی شهر ، ترکیب محله ها و خونه ها هم متفاوت تر میشد ، و خونه های شیک جای خودش رو به محله های معمولی حاشیه شهر میداد ، طبق بررسی قبلی آکوا پارک هم در همان مسیر بازار قرار داشت تصمیم گرفتیم که ابتدا یه سر به پارک آبی بزنیم و در صورت فراهم بودن شرایط  و نزدیکی بازار، خانمها  برای دیدن بازار بروند  و ما هم  بعد از چند ساعتی بودن در پارک آبی، به اونها ملحق بشیم...


در جلوی آکوا پارک از اتوبوس پیاده شدیم کرایه اتوبوس بصورت نقدی و زمان  پیاده شدن پرداخت میشد کرایه هر نفر برای صدرک بازار 30 کوپیک بود ...

 

از دور به نظر میرسید که پارک آبی تعطیل باشه ... بچه ها که منتظر شنا بودند دوان دوان به سمت آکوا پارک رفتند ... البته گفته شده بود که پارک در روزهای آفتابی فعال هست ، با توجه به آفتابی بودن هوا ، خوشبختانه پارک آبی باز بود و  انتظار اولیه ما از پارک آبی یه چیزی تو مایه های پارک آبی مالزی یا دبی بود ،ولی  در کمال تعجب دیدیم فقط 2 خانم در کنار استخر در حالت ریلکسیشن بودند و یه بچه هم در گوشه ای از سرسره مشغول بازی بود... امکانات آکوا پارک به 2 استخر و دو سرسره آبی خلاصه میشد ما که تصور سان وی لاگن مالزی ، یا پارک آبی دبی تو ذهنم بود ! با توجه به اشتیاق قبلی بچه ها ، حتی اگه نیمی از امکانات سرزمین آبی مشهد رو  هم داشت ما رو راضی میکرد ولی واقعا فقط اسمش آکوا پارک بود سرسره های رنگ و رو رفته و محیط بدون هیجان پارک با توجه به بلیط 10 ماناتی ، انگیزه ای برای ما باقی نذاشت ، همانطور که میدونید لذت پارک آبی به هیجان و تحرکش هست ! با هماهنگی نگهبان یه دوری داخل پارک آبی ! زدیم و در کنار پارک ساحل شنی دریای خزر هم بود و میشد اونجا هم شنا کرد ولی ترجیح دادیم که با خانمها به بازار بریم و اونها رو تنها نذاریم ولی متاسفانه حسابی حال بردیا و کوشیار گرفته شد ولی واقعا چاره ای نبود....



                                                     آکوا پارک باکو



با یه اتوبوس دیگه خط 120 به صدرک بازار رفتیم ، واقعا بازارش خیلی دور بود اگه با تاکسی میومدیم 10 مانات رفت و 10 مانات برگشت برامون هزینه داشت در صورتیکه با اتوبوس با کمتر از 3 مانات حل و فصل شد.


                                              اتوبوس خط  120

                                                       صدرک بازار


گفته شده که آذربایجان بعلت داشتن منابع نفتی ، ثروتمند ترین کشور ناحیه قفقازه و طبق آمار سال 2011 باکو چهل و هشتمین کشور گران دنیا هست و توصیه شده که باید هوای دخل خرج  رو حسابی داشت. این موضوع در بازارهای ارزونش! کاملا به اثبات رسید ... علاوه بر صدرک بازار و بینا بازار چندین بازار کوچک و بزرگ هم در کنارش قرار داشت جنس های معمولی و قیمتهای کهکشانی از ویژگیهای این بازارها بود ، مثلا یه پالتو پوست با قیمتی معادل یک میلیون و شصت هزار تومان (البته با مانات حدودا 2850 تومانی! ) از نمونه های موجود بود به نظرم  کیفیت بازارش در حد بازار آستارا بود ولی خیلی خیلی بزرگتر بود.


 


پیش ناهار رو تو بازار خوردیم! دنور کباب گزینه انتخابی ما بود ارزون و خوشمزه بود ، دونور کباب 1.5 مانات بود و نوشابه متوسط 0.70 مانات بود




و بعد از اندکی گشت و گذار با همون اتوبوس خط 120 به  راحتی به مرکز شهر برگشتیم بردیا هم از خستگی یه چرتی  تو ماشین زد .



یکی دیگه از جاذبه های زیارتی  و سیاحتی  باکو ، مقبره بی بی هیبت بود در بالای تپه ای در این مسیر به راحتی دیده میشد .بی بی هیبت مقبره خواهر حضرت معصومه هست .

 



   این هم تاکسی سمند در باکو


بعد از برگشت به خونه و صرف ناهار ، با لیلا یه قرار ملاقات در پارک گذاشتیم و لیلا با اندکی تاخیر  حدود ساعت 4 به اتفاق خواهرش برای دیدن ما اومد. قرار بود لیلا به اتفاق  شوهرش و پسر کوچولوی 3 ساله اش به اسم عمر بیاد تا بردیا و عمر بتونند با هم آشنا بشن ولی با توجه به اینکه عمر یک کم سرما خورده بود ترجیح داد  اون رو با خودش به پارک نیاره و در عوض از ما برای صرف شام تو  رستوران محبوبش که غذاهای دریایی دعوت کرد ...

من خیلی دوست داشتم که شب رو در خدمتشون باشیم ولی با  توجه  به محدودیت های سفر گروهی ، از این دعوت صرف نظر کردیم .

لیلا دانشجو بود و در سویس مشغول تحصیل بود و شوهرش هم در  یکی از کنسولگری های آذربایجان کار میکرد ولی بعللی فعلا مرخصی تحصیلی داشت .یه ساعتی رو باهم بودیم و در مورد موضوعات مختلف صحبت کردیم لیلا خیلی خونگرم به نظر میرسید پیشنهاد داد که زمان سفرمون رو بیشتر کنیم و یه شب بریم پیششون ....

خلاصه با گرفتن چند تا عکس یادگاری و اهدا یک کارت پستال از مناظر دیدنی ایران ازشون خداحافظی کردیم.






لیلا یاشار و خواهرش

با ملحق شدن خانواده کوشیار به سمت شهر قدیمی باکو  که ایچیر شهری گفته میشد رفتیم  نام دیگه این مجموعه ارگ باکو هست ، و جزء بافت قدیمی شهر باکوه که در فهرست میراث جهانی یونسکو هم به ثبت رسیده شامل قلعه دختر و کاخ شروان شاه میشه و کاملا سنگ فرش بود و فقط برای عبور و مرور مردم بود و ورود ماشین محدودیت داشت .                            

مهمترین قسمت این مجموعه قلعه دختر بود ، ورود به محوطه شهر تاریخی قدیمی  نیازی به خرید بلیط نداشت و خونه های داخل شهر به نظر مسکونی هم بود ، و فروشگاههای صنایع دستی و یادگاری هم بازارش داغ بود ، در قسمتی از این شهر خرابه های قدیمی و مجسمه های سنگی وجود داشت .












قطاب و باقلوا هم از سوغاتی ها باکو بود که دونه ای 1 مانات فروخته میشد که بقول بردیا ساندویچ کوکو سبزی با نون بود ! از نکات جالب توجه اهلی بودن فوق العاده زیاد گربه های باکو بود اونقدر به آدم ها اطمینان داشتند که حتی از بچه های پرجنب و جوشی همچون کوشیار و بردیا هم نمی ترسیدند و اونها براحتی می تونستند به گربه ها نزدیک بشند و عکس  یادگاری هم بگیرند !





اینطوری که  شنیدم اسم اولیه باکو بادکوبه بوده که به معنی شهر باد هست و ما در چند روز اقامتمون تو باکو بادهای خنک و دلپذیرش رو تجربه کردیم ولی دم دمای غروب باد شدیدی وزیدن گرفت و هوا کاملا ابری شد و یه دفعه بارون شروع به باریدن کرد ، پیش بینی هواشناسی برای هوای بارونی مربوط فردای آنروز بود ولی بارش بارون یک کم زودتر شروع شد ، ما هم بدو بدو خودمون رو به ایستگاه مترو رسوندیم تا بارون بچه ها را خیس نکنه ...




                                          نمایی از باکو در شب



راستی این رو هم باید اضافه کنم که در راستای برگزاری مسابقات یوروویژن ، تغییرات زیادی در باکو انجام شده و در گوشه گوشه این شهر تبلیغات مربوط به این مسابقات دیده میشد ...

برگزاری این مسابقات چالش های زیادی رو برای مسئولین شهری و برگزارکنندگان به همراه داشت چون عده ای مخالف برگزاری این مسابقات بودند !




با توجه به بارندگی شدید و مشورت باهم تصمیم گرفتیم یک روز زودتر باکو رو به مقصد ایران ترک کنیم چون با توجه به شرایط موجود موندن یه روز بیشتر ، در اون هوای بارونی خیلی منطقی به نظر نمیرسید ....

با توافق کلی تصمیم گرفتیم که به آقای "انتقام" زنگ بزنیم و بهش بگیم یه روز زودتر بیاد دنبالمون، خلاصه به سختی و با فارسی و انگلیسی و ترکی منظورمون رو بهش فهموندیم ... یه ساعت بعدش خود انتقام تماس گرفت و ظاهرا گفت مشکلی داره و یه نفر راننده دیگه رو معرفی کرد ...

 

ما با وجود اینکه مطمئن نبودیم منظورمون رو متوجه شده یا نه ، تصمیم خودمون رو قطعی کردیم و گفتیم اگه راننده دنبالمون نیومد خودمون میریم لنکران !  و شب آخر رو اونجا میمونیم چون موندن یه روز دیگه توی هوای بارونی باکو جالب نیست ...


ادامه دارد....


لطفا ما رو از نظراتتون بی نصیب نذارید !

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

باکو -(صبح ) باغ مشاهیر،خیابان شهدا --- (عصر ) کوچ سرفینگ باکو

شنبه 27 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 07:56 ق.ظ

روز سوم

در سومین روز حضور ما در باکو ، تصمیم گرفتیم که با استفاده از مترو به دیدن پارک مشاهیر بریم، بزرگترین و مهمترین ایستگاه مترو باکو ایستگاه 28 می بود که در چند قدمی آپارتمان ما قرار داشت و روز گذشته موقعیت اون رو پیدا کرده بودیم.

 مثل اکثر شهرهای بزرگ مترو ارزانترین سیستم حمل ونقل هست و مسیری رو که با مترو میشه با حدود 20 کوپک رفت باید بیش از 6 مانات برای تاکسی پرداخت کنی البته اتوبوس هم خیلی ارزون هست ولی باید با خطوط و ایستگاهاش آشنا شد .

علیرغم تجربه مترو در شهرهای بزرگ دنیا همچون پاریس ، آمستردام ، کوالالامپور ، دهلی نو ... مترو باکو خیلی گیج کننده بود چون علائم و مسیرها یا به خوبی مشخص نبود یا به زبان روسی یا آذری نوشته شده بود.با توجه به عدم آشنایی به زبان آذری ، فهمیدن جزئیات سفر با مترو خیلی راحت نبود.

خلاصه با کلی لال بازی ! و صحبت با زبانهای انگلیسی ، فارسی و بادی لانگویج فهمیدیم که برای استفاده از مترو باید مثل مترو تهران کارت اعتباری بخریم قیمت اولیه کارت 2 مانات بود و نیازی برای خرید چند تا کارت نبود و می تونستیم مثلا از یه کارت برای 2 بار ورود  وبرای 2 نفر استفاده کنیم  در هرایستگاه معادل 20 قاپات اعتبار کارت کم میشدو خوشبختانه زیر 5 سال هم رایگان بود .

بعد از خرید کارت باید اون رو به میزان لازم و از طریق یک باجه الکترونیک که به زبان آذری بود شارژ میکردیم و فروشنده بلیط که متوجه عدم آشنایی ما شده بود علیرغم شلوغ بودن باجه ، خودش اومد و کارت ما رو شارژ کرد و  به زبان ترکی توضیحات مفصلی داد و ما هم روشش رو سریع به ذهن سپردیم . البته قابل ذکر هست که با پس دادن کارت در روز آخر مبلغ 2 مانات رو هم میشه پس گرفت.

مترو باکو هم مثل همه شهرهای بزرگ شلوغ بود و متاسفانه در راهروهای اون نقشه خوبی ندیدیم ، همانطوریکه گیج ویج مسیر مردمی که به سرعت در تردد بودند رو نظاره میکردیم ، پلیس جوونی به سمتمون اومد با توجه به ذهنیت نه چندان خوبی که در مرز از پلیس ها داشتیم اولش فکرکردیم شاید میخواد یه گیری بده و رشوه و چیزی از ما بگیره ولی اون که ظاهری جدی داشت مقصد رو از ما پرسید ، و اشاره کرد که بدنبالش بیاییم ، بدنبال پلیس جوان و با گذر از چندین  پلت فرم و راهرو های نسبتا طولانی به پلت فرم مورد نظر رسیدیم و  من ازش تشکر کردم اونهم با یه سلام نظامی از ما خداحافظی کرد.

 فاصله محل فروش بلیط تا پلت فرم مورد نظر خیلی دور بود با توجه به اینکه علائم روی دیوارها و مسیر گویا و مشخص نبود و همه به زبان آذری بود و جالب اینکه یه جا روی یه تیکه کاغذ A4 و بصورت پرینت شده  اسم مقصد و به زبان روسی رو دیوار نصب بود.

 مترو به نظر کهنه و یادگار دوران تسلط شوروی سابق بود  سعی کردیم مسیرها رو به ذهن بسپاریم تا موقع برگشت دچار مشکل نشیم. گوینده مترو هم فقط به زبان آذری ایستگاه بعدی رو اعلام میکرد تا ایستگاه ایچیری شهر یا همان شهر قدیمی فقط 2 ایستگاه فاصله بود و بعد از گذشتن از ایستگاه ساحیل ، در ایستگاه مورد نظر پیاده شدیم از چند نفر سوال کردیم ولی متاسفانه نتونستند راهنمایی کنند مقصد ما میدان اژدها بود خلاصه یکی پیدا شد که انگلیسی بلد بود! تا چند کلمه صحبت کردیم دیدیم بچه تبریزه و دانشجوی ساکن باکو هست !!! خیلی خوشحال شدیدم چون هرچی سوال جمع کرده بودیم ازش پرسیدیم و اون هم با مهربانی و حوصله جواب سوالاتمون رو داد و به ادامه مسیر مطمئن شدیم لازم به ذکره که جی پی اس گالکسی 2 هم همه جا یار ویاور ما بود و خیلی در جهت یابی کمکمون بود در مسیر رفتن به سمت میدان اژدها بودیم که یه دفعه دو تا پلیس سوت زنان به سمت ما اومدند ... گفتم یا علی ! گیر دادن و احتمالا رشوه و مانات میخوان !! اومدند جلو و با یه قیافه کاملا جدی احترام نظامی گذاشتند! ما علت سوت زدن و گیردادن شون رو متوجه نشدیم و به انگلیسی گفتم که ما توریست هستیم و اون به آذری جواب من رو میداد سعی کردم با لبخند باهاشون صحبت کنم و دائم کلمه میدان اژدها رو تکرار میکردم خلاصه اونها هرچی گفتند من گفتم توریست ! بعد پرسیدن ایرانی هستیم مال کجائیم تبریز! تبریز !  ما گفتم نه فارس فارس! خلاصه با نشون دادن مسیر میدان اژدها از ما خداحافظی کردند، حدس  ما  این بود که احتمالا برای گذر از عرض خیابان از خط عابر پیاده عبور نکرده بودیم ! ولی در هر صورت به خیر گذشت این بهونه ای بود که بتونیم کوشیار و بردیا رو بیشتر کنترل کنیم چون بی پروا در پیاده رها رو میدویدند و تو عالم خودشون کیف میکردند...

میدان اژدها خیلی کوچکتر از اسمش بود و دقیقا زیر تپه ای قرار داشت که برجهای معروف باکو (برج شعله ) در اونجا قرار داشتند و درگوشه ای از میدان قطار یا ترنی در زیر سطح شیبدار بود که با بالا رفتن از تپه، مسافرین رو به کنار برج های 3 قلو میرسوند ، نکته مهم اینکه رایگان بود ما در پاریس از یه همچین وسیله ای برای رفتن به ساکریکور استفاده کرده بودیم که نفری 1 یا 2 یورو پول بلیطش بود .


میدان اژدها

چیزی که من متوجه شدم این بود که 2 تا از این واگن ها وجود داشت که یکی در بالای و دیگری در پایین قرار داشت و با یک زمانبندی دقیق (هر نیم ساعت به نیم ساعت)حرکت میکردند چون لاین و ریل اونها یکی بود و در میانه راه  مسیر دو لاینه میشد و از کنار هم عبور میکردند.

وقتی به بالای تپه رسیدیم با چشم انداز زیبایی روبرو شدیم دقیقا زیر برج های 3 قلو ی باکو Flame towerبودیم و کل شهر رو می تونستیم از یه نمای پانوراما در کنار دریای زیبای خزر ببینیم .


 چشم انداز از بالای تپه

Flame Tower


برج مخابراتی باکو


در کنار برج ها ، خیابان شهدا قرار داشت  که قبرها متعلق بود به شهیدان آذربایجانی که ظاهرا در زمان جنگ با کشور روسیه در دهه 90 کشته شده بودند مقبره ها در یک راستا و با نظم خاصی قرار داشتند و در انتهای خیابان نیز بنای یادبود شهدا قرار داشت که مشعلی نیز روشن بود . هوای آفتابی و جالبی بود و با وجود وزش باد  نسبتا خنک ، شرجی بودن هوا اصلا محسوس نبود.


خیابان شهدا

بعد از دقایقی توقف در محوطه بنای یادبود به سمت فخری باغی رفتیم جائیکه محل مدفن نام آوران آذربایجانی و باکویی بود مقبره هنرمندان ، رجال سیاسی و افراد شهیر باکو  از جمله مقبره رشید بهبود اف خواننده اپرا حیدر علی اف رئیس جمهور ، شوکت علی اکبروا به همراه مجسمه سنگی اونها قرار داشت.  محیط آرام و سرسبزی بود که پارک مفاخر هم گفته میشد.

حدود نیم ساعتی رو اونجا سپری کردیم و فقط متاسفانه خوندن اسامی و نوشته های اونجا برامون ممکن نبود چون یا به زبان روسی بود و یا آذری ، ولی مشابهت زبان آذری و فارسی ، ولی بعضی از لغات که با الفبای لاتین نوشته شده بود قابل درک بود .





ساختمان پارلمان آذربایجان نیز در همون نزدیکی ها بود

بعد از بازدید از فخری باغی با حدود 10 دقیقه پیاده روی به ایستگاه ترن شیب دار رسیدیم ساعت حدود یک بعد از ظهر بود علیرغم اینکه نزدیک شهر قدیمی بودیم ولی با توجه به خستگی بچه ها تصمیم گرفته به آپارتمان برگردیم.

 

در این سفر با توجه به اینکه شرایط استفاده از کوچ سرفینگ در این سفر خیلی میسر نبود ، ولی نتونستم از ملاقات با اعضاء کوچ سرفینگ صرف نظر کنم ، با توجه به هماهنگی های قبلی با چند تا از دوستان و  اخذ شماره تلفن هاشون ، در روز اول  و پس از ورود به باکو به 3 تا از کوچ سرفرها اس ام اس زدم و رسیدنمون رو اعلام کرده بودم و جالب اینکه هر 3 تا هم برای روز یکشنبه که روز تعطیلشون بود اعلام آمادگی کردند که همدیگه رو ببینیم .

همانطورکه قبلا توضیح داده بودم ، در هر شهری گروههای مختلف کوچ سرفینگ فعال هستند که اگه قصد سفر به اون شهر را دارین می تونید اون در گروه عضو بشید و از میتینگ ها و فعالیتهای اعضاء کوچ سرفینگ اون منطقه مطلع بشید من هم عضو گروه باکو شدم و یک پست کلی گذاشتم که ما داریم میایم باکو و  نوشتم خوشحال میشیم که با هرکدوم از اعضاء که وقتشون آزاده ملاقات داشته باشیم و چند مورد از ما برای ملاقات دعوت کردند.

اولین میزبان ما یه زوج فرانسوی و ایرانی بودند، ایمانوئل از ما برای ملاقات و صرف چایی و نوشیدنی دعوت کرده بود با با توجه به ذیق وقت بهش گفتم که در نزدیکی محل اقامتمون جایی رو پیشنهاد کنه بنابراین برای ساعت 4 در در حوالی پارک صمد ورغون قرار گذاشتیم ، این اولین قرار کوچ سرفینگی ما با بردیا بود ، همانطوریکه در کنار پارک قدم میزدیم و منتظر اومدن اونها بودیم ایمانویل و خانمش ما رو از دور شناختند و برامون دست تکون دادند اونها زیر یکی از چادرهایی که کنار پارک بود مستقر شده بودند که چای و انواع نوشیدنیها در اونجا سرو میشد.

همسر ایمانوئل (روشنک) ایرانی بود به ما خوشامد گفت و ایمانوئل به زبان فارسی صحبت میکرد و من هی انگلیسی حرف میزدم اون فارسی جواب میداد !! خیلی خوب فارسی صحبت میکرد ، سابقه زندگی در تاجیکستان و داشتن یه معلم خصوصی مثل روشنک باعث شده بود که با مهارت خاصی فارسی صحبت کنه ، اونها که به اتفاق دختر کوچولوی 9 ماهه اشون اومده بود یه میهمان دیگه هم داشتند ، بابک برادر روشنک هم که از تهران برای دیدن الیکا خواهرزاده  بانمکشون به باکو اومده بود و اونها رو همراهی میکرد.


                                            دایی بابک و الیکا

روشنک ، ایمانول و بردیا

ایمانوئل پیشنهاد چای داد و گارسون یه قوری چایی با چند برش لیمو برامون آورد خوردن چایی با لیموی تازه تو باکو و در کنار یه زوج اینترناشنال یه مزه ای دیگه میداد.از هر دری صحبت کردیم ، از ایران و فرانسه و آذربایجان و تاجیکستان حرف زدیم ....ایمانول توی یه تشکیلات اروپایی در زمینه محیط زیست کار میکرد و روشنک هم هنرمند و عکاس بود ظاهرا اونها مدت کمی  بود که از پاریس به باکو اومده بودند...

الیکا دختر کوچولوی  اونها هم تو کالسکه بود و به ما لبخند میزد ...

یک ساعتی با هم بودیم علیرغم میل باطنی با توجه به اینکه با نارمینا (یکی دیگه از دوستای کوچ سرفینگ) هم در ساعت 5 قرار داشتیم از اونها خداحافظی کردیم با این امید که در سفر بعدیشون به ایران ادامه صحبت هامون رو دنبال کنیم ....

بعد از خداحافظی از ایمانوئل و روشنک ، برای دیدن نارمینا  به گوشه ای دیگه از پارک صمد ورغون رفتیم ، نارمینا که روی نیمکت نشسته بود ما رو شناخت و به سمت ما اومد ، ظاهرا دختر آرومی به نظر میرسید و با اکسنت بسیار خوبی انگلیسی صحبت میکرد ، اون در باکو به تنهایی در آپارتمان پدر و مادرش که از هم جدا شده بودند زندگی میکرد ، نارمینای 25 ساله که کارمند یه بانک خصوصی بود و شرایط کاریش تو بانک راضی به نظر میرسید ولی کلا از فساد موجود در آذربایجان شاکی بود و مثلا میگفت برای تعویض پاسپورتش کلی رشوه داده بود....

من سعی کردم بهش امیدواری بدم و گفتم چیزهایی بدتری هم هست که اون ازش مطلع نیست !!

نارمینا


خوشبختانه یکشنبه بود و بانک تعطیل بود اون گفت  وقتشه آزاده و میتونه مارو در دیدن شهر  همراهی کنه با ملحق شدن خانواده کوشیار به اتفاق به مرکز باله و اپرای باکو رفتیم تا شاید بتونیم یه برنامه باله رو ببینیم ولی متاسفانه در اون مدت برنامه ای نداشتند...

میگن باکو از نظر باله و اپرا بسیار مشهور هست و فیستوال جاز داره که در تابستان برگزار میشه ضمننا موزه های زیادی هم داشت از جمله موزه ملی لباس آذری ، موزه فرش و هنر کریم اوف و سایر موزه ها که ما حقیقتا تمایل زیادی به دیدنشون نداشتیم و ترجیح میدادیم قدم زنان در شهر بگردیم.


                                        برنامه بعضی از کنسرت ها


نارمینا از زندگی شبانه (night life  ) باکو صحبت کرد و گفت که شب گذشته با دوستاش اونجا بوده و گفت بعضی از کلوب های شبانه نیاز به رزرو میز دارن و اگه همینطوری و بدون هماهنگی برید جایی خالی پیدا نخواهید و حسابی کار وکاسبیشون گرفته ....

 اون متوسط تقریبی حقوق کارمندان بانک در باکو رو حدود 1200 مانات گفت که با حساب کتاب ما عدد و رقم خوبی بود....

اون عاشق مسافرت و کوچ سرفینگ بود و برنامه بعدی سفرش به آمریکای جنوبی و برزیل بود  میگفت داره پولش رو جمع میکنه تا این سفر هیجان انگیزرو تجربه کنه ...

به اتفاق به مکان مجسمه نظامی گنجوی رفتیم و از مراکز خرید و شاپینگ سنترهای مختلفی هم دیدن کردیم ...


مجسمه نظامی گنجوی در باکو



نارمینا درمورد بازارهای ارزان قیمت باکو یعنی صدر بازار و بینا بازار هم اطلاعات خوبی به ما داد و مسیرهای اتوبوسی منتهی به اونجا رو هم برامون مشخص کرد.

بهش پیشنهاد دادیم که شام رو باهم باشیم ولی گفت که در رژیم غذایی هست و ترجیح میده شام نخوره ... حدود ساعت 10 شب از ما خداحافظی کرد من هم یه کارت پستال از مناظر دیدنی ایران رو به رسم یادگار بهش تقدیم کردم.

برای خوردن شام ،مک دونالد راحت ترین گزینه بود و از اونجایی که بردیا  و کوشیاربرای هدایای غذای کودک مک دونالد نقشه کشیده بود شام رو اونجا خوردیم. جالب اینجاست که همیشه مک دونالد شلوغه و شعبه باکو هم از این قضیه مستثنی نبود ...

بیگ مگ (3.40مانات)،بیگ رول (3.80مانات) و غذای کودک Happy Meal با یه اسباب بازی کوچک(3.5 مانات)سیب زمینی French fries(1.3 مانات) نوشابه (0.8 مانات) و سس( 0.25 مانات)  بود ،نکته مهم در مک دونالد باکو این بود که سس جزء سرویس نیست  و شما باید بصورت جدا سفارش میدادید با توجه به اینکه ما تجربه مک دونالد اروپا و آسیا رو داشتیم و  این مورد کاملا غیر عادی بود...


بردیا در مک دونالد !


ادامه دارد


del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo

باکو - پرسه در شهر روز دوم

پنج‌شنبه 18 آبان‌ماه سال 1391 ساعت 04:59 ب.ظ

Baku -- Baki


صبح روز دوم


من که عادت به خواب صبحگاهی نداشتم ، صبح زود از خواب بیدار شدم  خوشبختانه سوپر مارکت پایین آپارتمان انواع و اقسام لوازم مورد نیاز صبحونه رو داشت ،  چندین نوع نون مختلف برای صبحانه ، اولین انتخاب من بود و با استفاده ازتعداد کمی لغات آذری که حفظ کرده بودم و با کمک زبان فارسی  منظورم رو به خانم فروشنده سوپر مارکت، که انگلیسی متوجه نمیشد، فهموندم و وجود لغات مشترک در زبان فارسی و آذری ، گفتن واژه ها  فارسی  رو گاها از لغات انگلیسی موثر تر میکرد ، البته استفاده از ماشین حساب هم در برقراری این ارتباط بالاخص در قیمت اجناس نقش مهمی رو ایفا میکرد پس از خرید نان در انواع مختلف ، شیر و کره و پنیر برای  صبحانه به آپارتمان برگشتم بعد از صرف صبحانه ،به اتفاق قدم زنان عازم خیابانهای اطراف میدان 28 مای شدیم ... با گذر از خیابانهای مختلف و با کمک جی پی اس  به خیابان نظامی رسیدیم  خیابان بسیار تمیزی که ما رو به یاد خیابانهای شهرهای اروپایی میانداخت و خوشبختانه در این خیابان ماشینها تردد نمیکردند و فضا برای دویدن و بازیگوشی بردیا و کوشیار فراهم بود در بین راهها از چندین مرکزخرید لوکس که مورد علاقه خانمها  بود هم بازدید کردیم که خوشبختانه قیمتهای نجومی فکر خرید رو از سر خانمها بکلی پاک کرد !


 خیابان 28 مای


خیابان نظامی


قدم زنان به سمت ساحل پیش رفتیم ولی متاسفانه نتونستیم کسی رو پیدا کنیم که اطلاعات مفیدی ازش بپرسیم  چون هیچ کدومشون انگلیسی متوجه نمیشدند ! جالب اینکه  برخلاف شهرهای توریستی هیچ مرکزی برای راهنمایی توریست ها هم پیدا نکردیم که بتونیم نقشه شهر و یا مترو رو بگیریم! در مسیر به چند هتل هم رسیدیم که اونجا هم چیز بدرد بخوری نداشتند ....

 

 

 تاکسی های باکو

برجهای 3 قلو شعله - Flame Tower

 

در ادامه راه به سمت بلوار کنار دریا که ساحیل گفته میشد رفتیم ، تو بلوار به یه تبریزی برخوردیم که با دختر و پسر باکویی نشسته بودند  و با هم دیگه گپ میزدند ، وقتی فهمید ایرانی هستیم خوشحال شد و از اینکه ما تا حالا برای یادگرفتن زبان ترکی اقدام نکرده بودیم کلی انتقاد کردند! و به تعدادی از سوالات ما پاسخ داد و خوشبختانه قلعه دختر یا همان گیزقلعه سی خیلی با ما فاصله زیادی نداشت، با گذر از خیابان و حدود 5 دقیقه پیاده روی به قلعه رسیدیم نمای اصلی قلعه زیر داربست جهت ترمیم پنهان شده بود  از باجه ای که اون دور و بر بود  و ظاهرا از معدود جاهای باکو بود که اطلاعاتی به زبان انگلیسی جهت ارائه داشت مراجعه کردیم و ازش نقشه باکو رو خواستیم که یه نقشه از old city همان ایچیر شهری به ما داد  ...


 در نزدیکی قلعه دختر  به یه خانواده  پر جمعیت تبریزی که سر مرز آستارا  اونها رو دیده بودیم ، برخوردیم ،  پس از احوال پرسی ، میزبانشون که  یه زوج دانشجو  و ساکن باکو بود اطلاعات خوبی در مورد جاذبه ها ی دیدنی به ما دادند.

 با توجه به خستگی و پیاده روی نسبتا طولانی که بالاخص برای بچه ها خسته کننده بود تصمیم گرفتیم جهت تجدید قوا و خوردن ناهار به خونه برگردیم .


بردیا و کوشیار از فرط خستگی غش کردند!

..

بعداز صرف ناهار و چند ساعتی استراحت دوباره به بیرون رفتیم ،ساحیل گزینه بعدی بود، پس از کمتر از 15 دقیقه به ساحل رسیدم ، نکته ای که در خیابان توجه ما رو به خودش جلب کرد استفاده از سنگ مرمر بجای جداول سیمانی در کنار خیابانها بود و جالب اینکه این نوع سنگ که در ایران بیشتر جهت نمای منازل مسکونی و آپارتمانها استفاده میشه در اونجا در جدول سازی کنار خیابانها استفاده میشد .


ساحل شهر باکو بصورت ماسه ای و مناسب شنا نیست ! ظاهرا سواحل مناسب شنا در اطراف باکو قرار داره ، بلوار بسیار تمیزی بود ناخواسته  تو ذهنم این بلوار رو با بلوار انزلی در حاشیه دریای خزر ایران مقایسه کردم  ولی چه مقایسه ای !!




قبل از غروب آفتاب ، مردم در حاشیه دریای خزر و در این بلوار قدم زنان از هوای مطلوب آخرهای تابستان لذت می بردند و بلوار ساحلی باکو، تفرجگاه مناسبی برای مردم بود که  وجود چایخانه و کافی شاپ های سنتی و مدرن و شهر بازی و سایر وسایل تفریحی دیگه ، اون را کامل میکرد وجود فواره های متعدد ، که وزش باد ملایم قطرات آب فواره رو در فضای اطراف پخش میکرد نیز بسیار مفرح و لذت بخش بود.






از نکات مورد توجه وجود سطلهای زباله در فواصل نزدیک هم ، باعث میشد مردم به هیچ وجه آشغال رو روی کف بلوار نریزند و دوم اینکه فضای سبز و چمن های ایجاد شده  کاملا تمیز و دست نخورده بود . تعدادی مجسمه هم در اطراف محوطه بلوار بود.



مجتمع تجاری بلوار پارک در چندین طبقه ، مرکز خرید مدرنی در وسط بلوار بود که میشد محصولاتی از برند های مشهور اروپایی رو اونجا پیدا کرد ولی قیمت بسیار بالای اجناس ، ما رو بازهم به ویندوشاپینگ قانع میکرد و همچنین  در طبقه فوقانی این مجتمع  شهر بازی و رستوران هم داشت و بردیا و کوشیار از اینکه با هم بودند و تجربیات جدیدی به زندگیشون اضافه میشد بسیار شاد و خوشحال بودند ...



ماشین عروس در مجاورت تالار عروسی


با تاریک شدن هوا ، تور کشتی بهترین گزینه بود قیمت بلیط نفری 3 مانات بود که برای بچه های زیر 5 سال رایگان بود ، روی عرشه کشتی هوا بسیار خنک بود و مدت گشت دریایی نیم ساعت بود ، قایق با دور شدن از ساحل باکو چشم انداز متفاوتی از باکو را برای حاضرین به نمایش میذاشت. 3 برج بزرگ که در کنار برج مخابراتی باکو بر روی تپه ای بنا شده است که بشکل بسیار زیبائی در شب نور پردازی میشد و با تغییر در رنگ نورپردازی گاها به شکل پرچم آذربایجان و  گاه به رنگ شعله آتش و گاه به رنگهای مختلف دیگری درمیاومد که  جلوه خاصی داشت. این برجها به اسم برج های شعله Flame Tower معروفه و تقریبا با توجه به قرار گرفتن در روی تپه از جای جای باکو قابل دیدن بود.


چشم انداز شبانه باکو

برج های 3 قلو در شب



قبل از سفر به باکو ، تصور اینکه بشه ساعت 12 شب به راحتی و با امنیت در خیابانهاش قدم زد برام متصور نبود ولی وجود خانواده هایی که با بچه برای گذروندن اوقات فراغتشون اونجا بودند خیال ما رو از بابت امنیت اونجا راحت میکرد.


ادامه دارد .....

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
   1       2    >>